VAZGEÇİŞ

VAZGEÇİŞ

Gecenin en kuytu sokağından geliyor çığlığı,
Avaz avaz bağırıyor ama kimsenin umrunda değil .
Canı yanmış, her yanı yara bere içinde ,
Üstelik bir suçu yoktu;
Sadece sevdi.

Çocuktu zaten onu severken.
Şakaklarına ak düşmüştü belki ,
Ama içinde pamuk şeker yiyen biri vardı hala.
Bayramda harçlık bekler gibi bekliyordu yolunu.

Ona ağlarken gençti;
Gözlerinden akan yaşları silerken yeni yeni farkediyordu hayatı,
Aşkın, sevmenin ne kadar zor olduğunu.
Yinede seviyordu, umarsızca ve iç çekerek…

Ondan vazgeçerken yaşlıydı;
Artık içinde ölüm korkusu vardı.
Çocukken ölmesi gereken birinin naaşı şimdilerde defnediliyorken,
Arkasından bakakaldı.
Ondan vazgeçerken henüz 19 yaşındaydı..

9

Yorum Yok

Yorum Yaz