Uyan!

Uyan!

Kapalı kapılar ardında mühürlü dudakların,
Kırık camlı, hevesli kaçamak bakışların,
Kitap arasında yıllanmış gül gibi yüzün,
Kırlangıç kanadı gibi hür gezen saçların.

Sen şimdi gelsen baharı kucaklayıp bana.
Senin kucağına yazı doğurabilir miyim?
Seni kirpiklerimin arasına serebilir miyim?
Seni ekip biçip gönlüme hane eder miyim?

Yanıtını bulamadığım, bulmamak için kaçtığım.
Yer ile gök arasına bizi bırakıp uzaklaştığım.
Yeryüzünü yerle bir ederek ihsan ettiğim.
Yalnızlığımın yekpare çaresi olanım.

Uyan! Aynalı gözleri olan adamım.
Uyan da bir bak soru cümleleri cevapsız.
Uykusuzluğum deliksiz, sensizlikten beri.
Uyan, bizi geçiyor bak yelkovan.

13

Yorum Yok

Yorum Yaz