SONSUZ İHTİMALLER

SONSUZ İHTİMALLER

                   İnsanlar hayatları boyunca duygularının içinde umutlar besler ve onları çocukları gibi korur, herkesten sakınarak büyütür. Bir insanın ne kadar fazla umudu varsa o kadar çok yaşam kaynağı vardır. Umutlarını yitirmemek için ihtimalleri hesaplamak zorundadır ki umutlarının ölümünün kendi elinden olmasındansa başkasının elinden olmasını yeğler insan ve düşünmeye başlar…

                  İhtimaller sürekli bir şekilde var olurlar, sonsuz ihtimallere karşılık sonlu ama hiçbir zaman kesin olmayan sonuçlar… Yani bir ihtimalin bittiği yerde başka bir ihtimal ortaya çıkar. Bu sürekliliğin içinde insan ya başkası tarafından istenilen bir ihtimalin içinde istemsiz var olur ya da istediği bir ihtimal içinde istemli bir şekilde yok olur çünkü; istediği bir “ihtimalde” başkası vardır kendisi ancak o varlığın gölgesinde yokluğa varır. Şüphesiz ki insan herhangi bir şeyi istemeyerek arzu etmez. İste(n)mek hazzı da insanda fevridir ve ihtimalleri hesaplayacak kadar duygu birikimine izin vermez. Karışık duygular yerine sadece arzu etme duygusu oluşur. Bu duygu öyle güçlüdür ki insanda diğer duyguların büyümesine izin vermeyerek allelopathic (allelopatik) bir etkiye sahiptir, bu yüzden ihtimaller bu gibi hazlar için pekte önemli değildir. Yalnızca acı gibi derin ve alçak duygular ihtimallerin yaşam kaynağıdır. Bir insanın bir şeyi arzu etmesi diğer ihtimalleri ortadan kaldırabileceği gibi (arzu eden insan için geçerli) doğuracağı sonuçları da düşünmemesine sebep olur, ama acı öyle mi? Bir elma kurdu gibi içten içe bütün ihtimalleri düşündürür ve insanın beynini günden güne yer bitirir. O yüzden eğer bir ihtimal daha varsa, kesinlikle acı da var demektir!

Yorum Yok

Yorum Yaz