Sisli Şehrin Puslu Bedeni

Sisli Şehrin Puslu Bedeni

Fikrin çalımlarına hayretle yenilen,
Derin sevdam, kasvetli sonbahara damlar.
İçime yara olan hasretim,
Baki duran kalbimin rahminden sızlar.

Bedeninin büyüleyici ve sessiz narinliği,
İnce bir lütuf olan tadı saklar.
Diyabete uğrar, muğlak gözlerimin kisvesi,
Ayrılığın zehirli hançerini gönlüme saplar.

Huzurun, akşamları yok oluş vurumu,
Gecenin derinliğindeki çığlıksız bir idam.
Ve çekince üstüne, göz yaşlarıyla örülü perdesini,
Işıksız odalar, mateme boğulan soğuk bir zindan.

Gayri meftun bir çıkış yok gaflet sisinden,
Şehir, karanlık bir viraneye bürünür, bana olan kininden.
Pus kaplayan bedenim, seni arar, tozlu izinden.
Bulamaz! Umudun derin sancısından,
Yerde sürünür…

2

Yorum Yok

Yorum Yaz