Sen hiç aşık oldunmu?

Sen hiç aşık oldunmu?

Sen hiç söylemek istediklerini dinleyecek kadar sevildin mi,
Gönlün baharını güz yapraklarına teslim ettin mi hiç?
Gitme diyebildin mi onca olanlardan sonra gözlerime bakıp,
Elinde bir kağıt bir kalem,
Dizüstü kalakaldın mı öyle,
Veyahut sen sevildin mi hiç?

Hep aklındayken o mağrur gülüşü,
O ellerinin sıcaklığı ellerindeyken hala,
Düştün mü sahil yollarına bir yürek ateşiyle?
Aklına geldikçe acıdı mı canın yoksa,
Yada sen hiç aşık oldun mu?

Ben aşık oldum…
Her vakit namazın ardından duaya serpiştirdiğim,
Gülüşünün o tonunda mavim kadar sevebildiğim,
Adını şiirlere konu edindiğim,
Gözlerine ben aşık oldum.

Gece olunca bir tuhaf düşünce sarar ya insanı,
Bir anda daralmaya başlar ya kalbinin limanı.
Bir el istersin gönlüne uzanan,
Nafile… Uzanmayacak o el.
Çünkü nefret bunun adı,
Bu gidişin adı nefret….

Sen hiç aşık oldun mu?
Ben oldum…
Gözlerine bakarken, ellerini tutarken,
Sarılırken mesela, o şefkatine, beni sevdiğin o yüreğine,
Kirpiklerine,
Ben aşık oldum…

Yorum Yok

Yorum Yaz