NEREDESİN

NEREDESİN

Neredesin sevgilim,

Özledim seni.

Saçlarını, yüzünü, gülüşünü, sözcüklerini özledim.

Özellikle de saçlarını,

Dokunduğumda ki tarifsiz hazzı özledim.

Gözlerini,

Bana aşkla bakan gözlerini…

Neredesin sevgilim,

Sen giderken mevsim ilkbahardı.

Hatırlıyor musun o güzel günü…

Başımı dizlerine koymuştum.

Sen şiir okuyordun bana.

Her mısra sonunda aldığın nefesi,

İşte o nefesi özledim.

Artık her mevsim kış,

Her yer bembeyaz,

Sen yoksun yanımda.

Tıpkı ağaçlardaki yapraklar gibi

Sende terk edip gittin beni.

Neredesin sevgilim, haydi gel artık.

Gel ki bitsin bu hasret.

Bitsin bu bitmeyen kış, gelsin bahar.

Yeniden yatayım kucağına,

Sen yine bana şiir oku,

Sen yine her mısra sonunda nefes al.

Ama biliyorum ki nefes alamazsın,

Gelemezsin ben gelirim yanına,

Eğer söz vermeseydim sana,

Çoktan gelmiştim bile yanına.

Buluşacağız tekrar,

Bana aşkla bakacak gözlerin,

Ve sen bana hiç bitmeyecek bir şiir okuyacaksın.

Bu sefer cennet ağaçlarının altında.

1

Yorum Yok

Yorum Yaz