Loş Karanlığım

Loş Karanlığım

Yalnızca bir zandır iletisi sana hayatın,
Bir ânın yanlış hükmü gelir,
Kurcalar ne var ne yoksa anıya dair.
Yıldızlı bir geceden farksız duygularım,
Göz kırpar umutlar, hep loştur karanlığım.
Türlü çiçekler açıyor hayat yolumda;
Kimi soluyor vadesi dolunca,
Kimi gülümsüyor her adımımda…
Sorgular çekiliyor kabuğumda,
Ve kabuğuna giriyor sorular, meçhul bir zamanca.
Hükmediyor kararlılığa, mantığın zıddında ne varsa,
Ne çok düşündürüyor, incindiğim her sonuca…
Susmak zordur ya doluyken için,
Sustum güzel olana, döktüm sıkıntılı ne olduysa…
En özelini kayırır ya insan;
Ayırdım en değerli parçayı bekledim zamanınca,
Fakat beklenmeyen her şey olur da,
Beklenmez en değerli dediğin her ne varsa…

4

Yorum Yok

Yorum Yaz