Kıskanıyordum Onu Bilmezdi

Kıskanıyordum Onu Bilmezdi

Geçip oturdu karşıma,
Gözlerimi kaçırmak utangançlığımdandı,
Bir ömür beklemişçesine tuttum ellerini,
Kokusuna hasretim azalıyor gibi.

Durdu zaman!
Ve başladım,
Onun için yazdığım şiirleri okumaya.
Yapraklar usul usul dökülüyordu yamacımıza,
Masadaki çaylar bahaneydi.

Kıskanıyordum onu bilemezdi.
Oturduğu sandalyeden,
Gözlerinin okuduğu her kitaptan,
Ona en az benim kadar
Yakışan sakalından.

Bir hışımla kalkıp gitti,
Yamacımdaki yapraklar solu verdi o an,
Ellerimi soğumuş çay bardağına dayamıştım,
Gözlerimdeki yaşların daha önce hiç böyle delicesine aktığını görmemiştim…

10

3 Yorumlar

  1. Gülhayat
    3 Mayıs 2019
  2. Emel
    3 Mayıs 2019
  3. İbrahim
    4 Mayıs 2019

Yorum Yaz