Kendine Kaçmak

Kendine Kaçmak

Susmalı saatlerce ve yürümeli ıssız sokaklarda,
Bilinmeyen yerlerin bilinmezliğini hissetmeli.
Ölümü bulmalı kuytuda köşede…
Kalbe çöken yorgunlukla
Yağmur kokulu toprağa bulamalı gözyaşını.
Kimsesizlik ve yalnızlıkta boğulmalı,
Dayanabildiği yere kadarlı durumlardan kaçmalı.
Susmalı saatlerce ve kaybolmalı en bilindik sokaklarda,
En yabancı dostlardan.
Yorgunken yorgun olmanın pişmanlığını tatmalı,
O çaresizliğe mecbur kalmalı.
Uyumalı gündüzleri ve gece boyu ağlamalı.
Zaman…
Artık geçmiş olmalı.
Kar yağar belki
Gökyüzünü de anlamalı.
Yazın ortasında belki kar yağar,
Sanmam.
İmkansız anlamlara da sığmamalı.
Yüzümde sıcaklığını hissettiren bir güneş
Ve içim sırılsıklam
Yaza da kar yağdırsalardı eğer
İnsanı anlarlardı.

6

Bir Yorum

  1. Sedef
    7 Mayıs 2019

Yorum Yaz