KALBİ GECEYE DÖNÜK

KALBİ GECEYE DÖNÜK

Kalbinin geceye doğru döndüğü bir akşam.
Gözleri ile daldı sıradanlaşmış koşuşturmalara.
Yavaş yavaş adımlarken önce caddeleri,
Sonra sokakları,
Yolları, kaldırımları ve basamakları…
Şehrin caddelerinde kaybolmuşlarla dolu kalabalıklar gördü.
Sanki daha önce bir birey olmayı bilmiş ya da.
Kendini bulmuş da daha sonra kaybetmiş gibilerle dolu kalabalıkların olduğu caddelerde,
Tam “Ben buradayım” diyecekken;
“Tüm ruhumla buradayım sizin için” diye haykıracakken kaybolanlara,
Kendini daha bulmadan kaybetmiş olduğunu hatırladı.
Sıradanlaşmış kalabalıklarda yer yoktu ruhuna.
Ve caddelerin ruhsuzluğundan sıyrılınca,
Ay ışığına güvenerek yollarda ararken hayatın anlamını;
Kaldırımlarda buldu geç kalmış hayatları.
Köşede, geceyi ışığının bile zor aydınlattığı bir direğin dibinde;
Gözleri görmeyen (?) bir adam gördü,
Avcu açık, adımları küçük bir adam…
Kalbi hala geceye dönük.
Kafasını istemsiz karıştıran sorular,
Cevapladıkça insanı kendisinden utandıran sorular…
Sorularla boğuşurken direğin karşısındaki köşede fark ettiği, anlamsız homurdanmalar…
Bakkal Ahmet güvenini nasıl yitirdi bu gözleri görmeyen adama?
“Ben inanıyorum, boş ver Ahmet’i” diyecekken sağ cebinde üç beş kuruş aradığı sırada,
Anladı.
Işığının bile geceyi zor aydınlattığı o bozuk sokak lambası direğinin önündeki tümseğe takılmadan,
Yürümeye devam etti kör adam.
“Yalan dolanla iş olmaz” diye bağıracakken ardından
Gözlerinin rengini merak ettiği o yalancı kör adama…
Sustu.
Kendilerine söyledikleri yalanlara inananlarla dolu olan insanların olduğu kaldırımlarda,
Yer yoktu ruhuna.
Attığı her adımda çığlıklar yükseliyorken gözlerinden,
Ruhunu dinlendirecek bir yer bulamayışının acısı
“Ay”ı bulutların ardına sakladı.
Kalbi geceye dönükken;
Gece şimdi her zamankinden daha soğuk
Daha zifiri.
“Belki bakkal Ahmet de körü oynarken gördüğü bir tümseği atlamıştır” diye düşünmeden
Etrafının yalancı körlerle,
Bakkal Ahmetlerle
Kendini bulmayı da kaybetmeyi de başaramamış sıradan kalabalıklarla dolu olduğu bir akşam,
Kalbi artık kendine dönükken
Ve basamaklarda bıraktı yorgun düşmüş bedenini.

1

Yorum Yok

Yorum Yaz