KADIN

KADIN

Bembeyaz bulutlara sonsuz umutlar
yüklerdi kadın,gökyüzü seyrince..
Rüzgarı kucaklamayı severdi;
Saçlarına takardı bir bir kayan yıldızları..

Çiy düşünce yeşeren toprağa; uyanırdı
kırgın rüyalarından,
Saçlarını savurur tüm elemlere
Yine eğmezdi boynunu çiçekleri solsa bile

Su üstünde durduğu gibi durmazdı
gözlerine düşen yakamozlar,
Avuçlarına sığdıramazdı umutlarını
Burnunu dikerdi tüm olmazlara…

Düşmekten korkmazdı dağların yamaçlarından
Uçurtma açardı içindeki çocuğa
Kurtulsun yeter ki savaşlarından..

Alnından terler damlardı hayal okyanuslarına
Yitirmezdi cebinde sakladığı güneşini
Saklardı en karanlık akşamlara

Çelimsiz,narin boynun;buğulu bakıyordu gözlerin;
Kadın…
Sesin ürkek, solgundu tenin
Bırakmamalısın ellerimi
Sensin aşk-ı ebedi…

Yorum Yok

Yorum Yaz