KABUS

KABUS

Saat gecenin bilmem kaçını gösteriyor,

Derin derin nefes alarak uyanırken buluyorum kendimi.

Kalbim deli gibi atıyor;

Yine kabus görmüşüm.

Nihayet uyandım diye söyleniyorum

Gerçek değilmiş diye şükrederken.

Aklıma geliyorsun,

Ne kadar da korkunç bir rüyaydı bu.

Ellerimi bırakıp gidiyordun;

Yeter artık diyordun, duymak istemiyorum sesini…

Bense sadece susabiliyordum karşında,

Sanki ağzım dilim tutulmuş gibiydi.

Bugüne kadar ne desen kabul eden ben

Sanki mecburmuşum gibi buna da boyun eğiyordum(!)

Ağlata ağlata gidiyordun sadece,

Ama arkanda bıraktığın birkaç şey var bu gece.

Birkaç satır, birkaç hece;

Sensiz geçmek bilmeyen koskoca bir gece.

12

Yorum Yok

Yorum Yaz