İyimser ve Kötümser

İyimser ve Kötümser

-Uykusuzluğun en kötü yanı da karanlığa katlanıyor olmakmış Nikbin.
+İçindeki karanlıktan mı yoksa güneşin yokluğundan mı bahsediyorsun?
-Ha iç ha dış ne fark eder. İkisi de ruhumu yoruyor. Ama içimdeki karanlığa katlanmak gündüz bile peşimi bırakmıyor. Güneş sadece gecenin üstünü örtüyor. Kalbimin güneşi, ömrünü tüketeli çok oldu.

  • O karanlıktan kurtulmanın yolunun anlatmak olduğunu defalarca söyledim sana Bedbin. Hep kaçtın. Ama bu gece bana onunla nasıl boğuştuğunu anlatacakmışsın gibi hissediyorum.

(Nikbin hislerinde yanılmazdı.)

  • Anlatıyor olmanın çözüm yolu olduğunu düşünmedim hiçbir zaman. Ama çıkış yolu bulamayacak kadar uzak kalmışım kendimden. İçimde savaşmak zorunda kaldığım onca şey… Yenilen de yenen de hep ben. Yoruldum artık bu akıl oyunlarından!
  • Oysa anlatıyor olmak ruhunu hafifletirdi. Düşüncelerin dilinden döküldükçe aklın sakinleşirdi ve düştüğün bu hale bir anlam aramaya çalışırdın. O kadar sustun ki kendinle bile konuşmaktan kaçtın bazen. Kalbinin sancısı bu yüzden.

(Bir ruhu toparlamak için önce o ruhu anlamak lazım. Ben kendimi anlamayı çoktan bırakmışken, Nikbin anlattığımda düzeleceğini sanıyordu. Demek ki artık o bile anlamıyordu ruhumu.
Belki de haklıdır.
Denemek benim için her zaman zor olmuştu.)

– İçimdeki karanlık ruhuma leke gibi yapıştı önce. Umursamadım Nikbin. Baş ederim sandım. Meğer ne büyük hataymış. Bana aitmiş o karanlık oysaki. Hayata sunduğum her kötü adımın bir resmi gibi asılı durmuş ruhumda. Korktum ve kaçtım. Kaçmak benim için vicdanımı susturmakmış. Öyle bir susturmuşum ki yorgun düştüğüm ilk an bulduğu ilk fırsatta attığı çığlıklar karanlığı korkuttu ve büyümesine sebep oldu. Ve ben kaçtıkça o leke büyüdü büyüdü büyüdü ve ruhum oldu. Bana ait bir yer bırakmayacak kadar da doldurdu içimi.
Karanlıkta korkarmış Nikbin.

  • Haksızlık etme kendine. Anlatmaktan kaçtığına göre bunca zaman, içinde bir yerlerde hala varsın demektir.
  • Eğer bu gece kaçmaktan vazgeçip anlatacaksam, benliğimden kalan son kırıntıyı da yok etmez miyiz Nikbin?

(Nikbin sustu. Verecek bir cevabı yoktu. Haklıydım çünkü.
Nikbin de haklıydı…
Kaçmak benim için hep bir çözüm yoluydu. Ama bu sefer… Bu sefer öyle bir kaçmışım ki! Geriye dönmeye çalıştığımda o karanlık o yolları ne biçim doldurmuş. Hapsetmişim kendimi kendi içime. Hapishanem gökyüzü olmuş. Anahtarını da okyanusun dibine atmışım. Bedbin’liğimin anlamına yakışacak şeyler yapmakta üstüme yokmuş.)

  • Hislerinde yanıldın bu sefer Nikbin.

+Sadece düşünüyordum dostum.

-Neyi?

+Eğer kaçmak senin için sen olmaksa, kaçtığın şeyler kime aitti Bedbin?

5

2 Yorumlar

  1. Gizem Sezer
    20 Temmuz 2019
    • Rabia Toygan
      20 Temmuz 2019

Yorum Yaz