Hasret!

Hasret!

Hasretini sığdıramadım gözyaşlarıma,
Yağmur kokunu özler gibiyim,
Hayatımı adadım bir söz bin ahına,
Gel desen hiç düşünmem koşar gelirim.

Ne senden haberim oldu,ne doğan güneşinden,
Prangalar eskittim, deli dediler,
Seni andım kalemimde en güzel kafiyesinden,
Satır satır yazdım,d ize dize çizdiler.

Yine yalnız değilim her zamanki gibi,
Kilometrelerce mesafende yokluğunlayım,
Gelen gideni aratır derler öyle mi sahi?
Gittin ya,ben hep gidişinde kaldım.

En güzel eylemimdi seni sevmek,
Bir bakışına bir ömür vermek,
Gülüşünden kalbine dize dize dökülmek,
O mevsim kokuna ben hasret kaldım.

2

Bir Yorum

  1. Özge bulut
    14 Mart 2019

Yorum Yaz