Emekli Harbiyeli’ den Bir Demeç

Emekli Harbiyeli’ den Bir Demeç

Ben hakkına gasp edilmiş emekli Harbiyeli.. O gece darp edilmiş genç askerimin her bir yeri. Kulelinin gururu Maltepe’ nin cesareti. Kardeşlerim Silivri de iken bitmeyecek Esaretim. (Efreva Haketmedik)  bu şarkı sözleriyle yazıma başlamak istiyorum.

Bir hayalim vardı milyonlarca Türk gencinin hayali gibi; Asker olmak Vatan için savaşmak. Vatan için savaşmak sadece Asker olarak olmaz bin bir türlü yolu vardır  Vatana hizmetin. Ben o şerefli üniformayı giymek istedim. Nasip oldu hayallerim, dualarım gerçekleşti. 17 yaşında yaklaşık 45 günlük bir intibak eğitiminin ardından Türk Halkının önünde; dizlerim yara bere içinde, tenim güneş yanığı, dirseklerim patlamış bir biçimde binlerce Harbiyeli gibi Vatan için canımı vermeye yemin ettim. Gözlerim hep annemle babamı aradı o sırada görmek çok zordu binlerce kişi vardı çünkü. Gururunu yaşadığım o vaziyetin içinde haykırarak yemin ettik. Şerefli Türk Silahlı Kuvvetleri Üniformasını giymiş apoletlerimi bir ömür çıkarmamak üzere takmıştım !! Başladı bir serüven.. 45 gün ne yaşadım neler gördüm saymakla bitmez. Fakat kendi sınırlarımı ilk orada fark ettim. Öyle vaziyetlere şahit oldum ki eğitimin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha anladım. Bu belki başka yazılarımın konusu olabilir..

Ankara Kara Harp Okulu..

Devletimizin kurucusu ebedi BAŞKOMUTAN ULU ÖNDER GAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ ün okumuş olduğu okuldaydım nihayet. Hayallerime kavuşmuş o sıralarda T.S.K nın en kıymetli komutanları tarafından eğitilmeye başlamıştım. Ne kadar sıkılsakta bazen isyan etsek te hayatımın en değerli zamanlarını geçirdiğim günlerdi.. Her sabah kalkıp koşmak, askeri dersler, beden dersleri, askeri eğitimler ile Kıta ya çıkmaya hazırlanıyor geçen günlerde heyecanla geleceği bekliyorduk.

Komutanımızın çok güzel bir sözüne şahit oldum:

Kimler bu Vatan için Canını verir diye sordular bizler elimiz kaldırdık.. Komutanımızı hayatım da idol olarak gördüğüm insanı buradan selamlıyorum. Bu yazımı görme ihtimali düşük ama imkansız değil.

Çalındı Albayım hayallerimiz çalındı… Geleceğimiz çalındı.. Bizler bu hayatta ÖNCE VATAN dedik fakat Vatan için hizmet etme hayallerimizi çaldılar. Bu millet hainle kahraman arasında ki farkı hep ortaya çıkardı. Bizlere hain dediler. Hainlik bizde Ölüm ile sonuçlanırdı. Bizler bu vatana ihanet etmedik.

Bu vatana hizmet cezasın kalmazmış öyle bir söz duymuştum lisede iken şuan o sözü yaşıyorum. Sizin hiç hayalleriniz çalındı mı? Sizin hiç umudunuz baltalandı mı? Ben dediğim gibi 17 yaşında bu Vatan için savaşma fırsatı yakaladım ve 18 imde benden aldılar bizden aldılar.. Ne oldu peki? Düşman mı ettiler bizi Vatana? Tabi ki Hayır. Biz ne olursa olsun Harbiyeliyiz. 60 yaşımıza gelsekte Harbiyeliyiz. Adaletin tecelli edeceği zamanı bekliyoruz. 100 lerce Harbiyeliyi tıkadılar içeriye. Peki ne oldu biz yine Biriz biz yine Tek yüreğiz. Biz yine bu Vatının evladıyız. Döverek Şehit ettiler bizi bunu duydunuz mu? Bu ülke vatandaşı olmayan tipte insanlar bize saldırdı bizim tüfeğimizde mermi yokken. Milletin yanında olup o karanlık gecede İstiklal Marşı okuduk bizi şehit ettiler Ey Türk Milleti!!

HARBİYELİ ALDANMAZ..

Aziz Türk Milletine Saygılarımla..

6

Yorum Yok

Yorum Yaz