Çığlık

Çığlık

Tam da bu saatleri,
Bir ben daha eksildi benden…
Gecenin bir yarısı,
Kalbimin diğer yarısı şikayetçi senden.
Rafa kaldırdığım hisler de umutsuz belki,
Kime, ne için taşıyacağım bu yükü der gibi;
Tanımıyor onlar da bu hiç bilmediğim yeni seni.
‌Ruhumun izlerinde yalnızca bir portren;
Belki silik, belki çizik…
Bilinmez bir halde hep.
Ruhumda boğuşurken bu belirsiz hayalin,
Ve ederken sana veda,
Kopuyor içimde inceden bir vaveyla…
O çığlıklar;
İçimde, sağır edebilecek derecede büyükken,
Dışımda ölü bir ruh sanki…
Belki de gürültülü susmalı çığlıklar;
Hem kimsenin duyamayacağı kadar sessiz,
Hem de iç benliğini yıpratabilecek derecede ağır…
Tam da bu anlar,
Tanımlayamadığım duygular sarıyor bedenimi,
Ve ortak oluyor hüznüme, acıyan kalbimin iniltileri…

10

Yorum Yok

Yorum Yaz