Can Dostum

Can Dostum

Cumartesileri sevmemeye başladım artık. Pazarları hatırlatır oldu bana. İlk ayrılış anını. İlk özlem duygusunu. Her tarafı kuşatan ve insanı çaresiz bırakan o özlem duygusunu hatırlatır oldu bana. Sigara pekiştirmelerinin kilometrelerce hesabının yapıldığını, son sigaramız cümlesinin yüreği burkan dumanla birleşmesini, bütün ciddiyetiyle olayların anlatılmasını, içten edilen küfürleri, içimizde var olan lordluğu, kızgınlıkların sadece saniyeler sürdüğünü, sinirlenince atılan tripleri velhasıl bizi biz yapan her şeyi hatırlatır oldu bana. Cumartesileri sevmemeye başladım artık. Hatırladıklarımı özlediğim gerçeğiyle, beni baş başa bırakmasından dolayı da ayrıca kızgınım cumartesilere. Bu yüzden lügatımdan çıkarmam gerekiyor cumartesi kelimesini. Yerine o günü benim için anlamlandıranlar namına yediler koyacağım. Yedi kişi bir kelimede buluşacak ve ben bir nebze de olsa özlem duygumla baş etmeye çalışacağım. Ne kadar başarılı olurum orası da muallakta…

4

Yorum Yok

Yorum Yaz