Bir Hastalık “Tembellik”

Bir Hastalık “Tembellik”

Tembel


İş görmeyen, çalışmayı sevmeyen, çaba göstermeyen, sıkıntıdan kaçan kimse veya üşengeç gibi anlamlar taşıyan tembellik kavramı daha önceki asırlarda olduğu gibi bu asrın da en büyük sorunlarından biridir. “İnsan neden tembel olur? Neden çalışmayı değil de rahatlığı tercih eder?” diye sorulduğunda buna bir sürü sebep sayılabilir. En geniş açıdan bakıldığında çalışmak insan nefsine ağır geldiğinden insan tembel olur. Yapabileceğimiz görevleri tembellikten ötürü yapmadığımız zaman ancak pişman olmakla yetiniriz. Görevlerimizi sürekli ertelediğimiz zaman bu alışkanlık haline gelebilir. Tembelliğin arkasında, hazza hemen ulaşma da etkili olabilir. Ayrıca tembellik insana küçük yaştan itibaren verilen bir olgudur. Buna sebep olarak başta anne ve babaların vermiş olduğu eğitimin yanı sıra daha sonra aldığı eğitimde bir sebeptir. Örneğin, anne ve babalar çocuklarının yapması gereken sorumlulukları anne ve baba yaptığı zaman çocuklarını tembelliğe itmiş olur.


Yeri geldiğinde çocuklarımız yere düştüğü zaman, bir yerine bir zarar gelmemiş ise kendi kalkmasını için gereken desteği vermemiz gerekmektedir. Çocuklarımıza gereken sorumluluğu vermediğimiz zaman ya da onların yapması gereken sorumlulukları biz yaptığımızda bu çocukların geleceklerini olumsuz etkilemiş oluruz. Çünkü çocuk hiçbir şeyi tek başına yapamayacağını hatta kendi suyunu bile alamayacağı hale getirmiş oluruz. Çocuklarımıza maddi zarar geldiği zaman üzüldüğümüz gibi çocuk tembellik yaptığında da üzülmeliyiz ve kendimizde hatalar aramalıyız. Üstelik maddi zarar kısa süre içinde karşılanabilir ama önlem alınmazsa tembellik ömür boyu devam edebilir.


Anne babalar çocuklarını tembelliğe itmemeliler, “Biz çektik bari çocuğumuz çekmesin!” diyerek çocuklarımızı sorumsuz olarak yetiştirmemelidir. Burada görev en çok anne babaya düşerken anne babalar işe önce kendi eksikliklerinden başlamalıdır. Çünkü anne ve baba çocuk için rol modeldir. Bu yüzden daha çok hassas olması gerekir. Devlet ise sigara ve kötü alışkanlıklarla mücadele verdiği gibi başta okullarda bu eksikliği gidermek için de müdahalede bulunmalıdır.

Tembellik o kadar acizlik içeren durumdur ki; engelli bir insan tüm ihtiyaçlarını nasıl başkasının yardımı ile yapıyorsa, tembel de hiçbir özrü olmadan işlerini başkalarına gördürmeye çalışır. Üşendiği için kalkıp suyunu bile başkasının getirmesini ister, halbuki taşı sıksa suyunu çıkaracak güce sahiptir. Ufak şeyler için başkasından yardım istemek ne kadar doğru olabilir ki?

Tembel İnsan Olmamak İçin


• Düzenli ve planlı bir hayata geçmemiz gerekmektedir. Günlük, haftalık, aylık hatta yıllık planlar yapmamız ve bu planlara sadık kalmamız gerekmektedir.
• Her gün aynı saatte yatıp aynı saatte kalkmamız ve günlük yaşımıza göre yeterli sayıda uyku uyumamız gerekmektedir, az uyuduğumuz zaman ya da çok uyuduğumuz zaman gün boyunca bizi uyuşukluğa iter.
• Dikkatinizi dağıtan ne varsa ortadan kaldırın. Bilgisayardan veya telefondan oyun oynamak, televizyon izlemek veya sosyal medyada zaman geçirmek dikkati dağıtan nedenler arasında olduğundan bunları günlük bir sınırlama getirin.
• En önemlilerinden biride tembeller ile değil çalışkanlar ile arkadaşlık kurmamız gerekmektedir çünkü üzüm üzüme baka baka kararır demişler.

Gerektiği zamanda elbette dinlenmemiz gerekmektedir. Dinlenmeyi bilmezsek kendi kendimizi yer bitiririz. Öte yandan dinlenme derken yan gelip yatmaktan bahsetmiyorum; yeri geldiğinde o da olacak ama dinlenmenin bir çeşidi de bir işi bırakıp diğer işe koyulmaktır.
“Öyleyse, bir işi bitirince diğerine koyul. “ İnşirah 7. ayet

3

Yorum Yok

Yorum Yaz