Bilemediğim Yollar Bildiğim Sen

Bilemediğim Yollar Bildiğim Sen

Şimdi gidiyorum bu şehirden. Bavula sadece seni koyuyorum. Sana ait ne varsa özenle yerleştiriyorum içine. Yemek masasının kenarına çıkarıp koyduğun kol saatini alıyorum. Zamanın tüm dilimleri yaşadığımız hayatın nakaratıydı sanki. Akrep ve yelkovan durmuş, ben duran zamanı alıp sağ cebime dolduruyorum. Saatin kayışı yok, sanırım o zamana kaybolarak karşı çıkmış.
Yağmur havasının tazeliği sarıyor bedenimi. Bir yaz günü sinemadan çıkıp yağan yağmurun altında yürüyüşümüz beliriyor aklımda. Sırılsıklam olan sen ve ben, buna aşık olan yine sen ve ben. Önceliklerim hep sen, sonralıklarım hep sen. Senli sabahlarım, senli akşamlarım, senli her şeylerim. Bavula eldivenlerini koyuyorum. Ellerinin, çiçek tazeliğindeki kokusunu üflüyorum. Kristalleşmiş kemiklerinin yüzüme dokunuşunu alıyorum vitrinden. Dokunduğun her yer miras etkisi bu evde. Benim gizli bahçemin mirası senin ellerin. Evraklarını çantana yerleştirirken ki narinliği de sıkıştırıyorum araya.
Sonra kemik gözlüklerini de alıyorum. Göz numaran büyüdü diye bir köşeye bırakmıştın hani. 2 yıl kullandığın o gözlüklerden bana bakarak gözlerin ilişmişti gözlerime. Gözlerin gözlerimde çiçekleri açtırmıştı. Bilemedim gözlüğünü değiştirirken bu son değişiklik olacağını. Yeni gözlüklerin ile hayaller kurardık, arkasından bakarak yaşayamadık. Onları alamıyorum bavula, izi kaldı hafızamın senli yollarında.
Saç tarağının bir tarafı kırılmıştı, kırıldığı halde kullanırdın. Vazgeçmezdin ondan, şimdi görüyorum da vazgeçmişsin. Her zaman özenle taradığın o saçların ipekleri andırır şekildeydi. Kuşlar gibi özgürdü, rüzgarda uçuşup o güzel çehreni rahatsız ederdi. Bence en güzel manzaraydı dağınıklığın. Saç tarağının kırıklığını da alıyorum bavula.
Bavula daha neler koymak istiyorum ama bıraktıkların sınırlı bana. Sınırlı gökyüzü, sınırlı renkler, sınırlı hayat… Bütünü olan yarımların hepsini taşıyorum kendimde. Sahi özgürlüğümü çaldın benden, beni kendimden göç etmeye mecbur bıraktın.
Şimdi bir bilet, bir bavul, bir eksik ben… Bilmediğim yollar bildiğim sen. Şimdi gidiyorum bu şehirden. Bavula sadece seni koyuyorum.

2

Yorum Yok

Yorum Yaz