Biçare

Biçare

Gözleriyle karanlığa meydan okuduğu bir gece,
Çığ oldu içinde biriktirdikleri.
Sessizliğin pençesinde kıvranırken kalbi;
Rüzgar uğultusu,yaprak sesleri,
Ve bir küçük çığlık bekliyor gözleri.
Kendi acısını yaşıyor içinde;
Bir şişe kırar gibi,
Kırıklara ayaklarıyla basar gibi,
Camları elleriyle ufalar gibi…
Gözleri yorgun,
Çareleri çaresiz kaldı.
Ve uyutmuyor onu bu gece;
Aklındaki depremler,
Kalbindeki mezar taşları.

Biçare, anadan üryan gibi
Ortada kalakalmış hissederken
Kördüğüm oldu sustukları
Tamam dedi.
En acımasız çaresizliğin kollarında boğuşurken
İçine attı gözyaşlarını.
Buna da tamam dedi,
Buna da tamam.

19

Yorum Yok

Yorum Yaz