Başlangıç

Başlangıç

Acı parmak uçlarına kadar indiğinde yazıya dönüşür-müş. Bunu nerde, ne zaman okudum bilmiyorum. Ama ‘insan ne olur da yazar’ sorusuna birkaçımızın cevabıdır belki. Ben ilkokul zamanlarımda, sevgili günlük diyerek başladım. Kardeşim, hoşlandığım çocuğu gizlice günlüğümden okuyup evde dalga konusu ettikten sonra bile sevmişim çok ilginç ki. 11 sene önce Türkçe öğretmenimiz bir gün, bugün de günlüğünüze, sınıfın penceresinden gördüğümüz binayı boyayan ustaların çabasından bahsedin demişti. Sonra ne defterler bitti tabi. Çözmek istemediğim test kitaplarının arka sayfaları sorgulamalarımla doludur. Kitabı birine vermektense atmayı tercih ettiğim olmuştur. Sahi insan içini başkasına nasıl açar ?Acıya başka yerden bakınca belki. Ben şimdi acıyı bal eylemeye niyet ediyorum. Zihnimden geçen her şeyle huzuru kabul ediyorum.

Fotoğraf: Mayıs2017,Romanya/CLUJ NAPOCA

9

Yorum Yok

Yorum Yaz