Armağan

Armağan

Başlayan bir yağmurun, taptaze toprağa bıraktığı derin koku.
Samyeli esintisine teslim bedenin, ince bir serin doku.
Akdeniz yeşilliği bakışın, gönlüme hükmeden güzel bir soru.
Ama karışır cevaplar, modern devrin ihtişamlı paradokslarına,
Serotonin salgılayan mor sümbüller… Bize mutluluktur bu yolun sonu.

Zincirlenen hayallerin, duygu dolu mahzeninde gözlerini yuman kadın,
Sıcak bir gülüşünle, yaprakları dökülmüş tabiatımı canlandırır adın.
Nice acılara dayanmış yüreğin ama hala çalar dertli sazın.
Buzdan hislerimi, çölden ateşe çevirir senin tek bir lafın.
Ve sen bu kalbin sultanı, gördüğü en derin sevdasın.

2

Yorum Yok

Yorum Yaz