ANSIZIN

ANSIZIN

Kasvet damlardı, aşk mevsimi sonbahara vurgunken.
Yara halinde romantizm, kalem ve mızraplar durgunken.
Merhum olan kalp, yeniden kefenini giymişken.
Ansızın bir sima belirir karşımda, sanki ışık saçan bir beden.
Ve kalp atar, umut dolar. Her şey bitti zannederken.

Güneşi perçinleyen altın çehresi, hassas bedeni.
Saf bir ten… İnce ve beyaz. Sarışın ve narin…
Resital yalnızlığını, külliyata çeviren hayatı,
Kalbimde devrim yapan, asra bedel bakışı;
Sarkastik aklımı, yine hoyrat hayallerin peşinde sürükler.

Ve sen… Büyüleyici Kadın;
Kalbimin hasarlı tuvalindeki, rönesans güzelliğisin.
Ferahlatır ruhumu, mavi bir huzura bedeldir sesin.
Güzde kalan kalbimin bahara vuslatıdır, yoktur eşin.
İliklerime kadar işleyen sicim, damar çatlatan sevgim…
Gözünden damlayan yeşilliğin eseridir kesin.

2

Yorum Yok

Yorum Yaz