AN-SIZI

AN-SIZI

Hayatımın romanına bir rüya bölümüydü varlığın,
Uyanmak kabusa döner parça parça bölünür varlığım.
Bu ruhumun kaçıncı ölümüdür? Gördüğüm her beyazı kefen sandığım,
Karanlığa kamuflaj bedenin, siman artık benim derin sızım.

Ve kalp durur, umut biter. Her şey güzel zannederken…

Güneş tutulması yaratan, kafamdaki derin kuşku,
Gördüğüm bedene itaat edemeyen, kafesteki tutku,
Karanlıklarda yalnız kalan yüreğimin yok umudu,
Yalan bakışların tasviri sanki sonbahar vurgunu.

Sarkastik aklım, yine hoyrat hayallerin yıkılışını izler…

Ve sen… Yüreksiz kadın!
Kalbimdeki rönesans güzelliğini yıkan engizisyon misalisin.
Kahreder ruhumu, simsiyah kuyuda yankılanır sesin.
Damar çatlatan yaralar, akıttığın yaşlar…
Gözünden damlayan sevgisizliğin eseridir kesin!

14

Bir Yorum

  1. Ömer
    13 Temmuz 2019

Yorum Yaz